Argentijnse Tango

De Argentijnse Nationale vlag

De Argentijnse tango is zo'n 120 jaar geleden geboren in de grote havensteden Buenos Aires en Montevideo, aan de monding van de rivier de Rio de la Plata.
Montevideo 1914 - La  Plaza Indepencia

Aanvankelijk hebben de Candombe(Afrikaanse invloed), de Habanera(Afro- Cuba invloed) en de Milonga (Indio-Spaanse invloed) de grondslag gelegd voor de tango. Mede door de zang is de tango als zodanig ontstaan. Men bezong vooral het leven en de problematiek van die tijd. Gelukzoekers, gaucho's, handelaren en immigranten (vooral uit Italië) trokken naar de grote steden.

In de buitenwijken ontstonden conventillos (groepjes huizen of woonkazernes rondom een binnenplaats waar allerlei ambachten werden beoefend). Hier werd de tango op straat gedanst door compadritos bestaande uit  messentrekkers, ambachtslui en werklozen die hun vertier zochten met animeermeiden en buurtbewoners. Later danste men (tegen betaling) in kroegen en vaak louche café,s, maar ook (weer later, toen de Chique geinteresseerd raakte) in prachtige salons en balzalen. De conventillos groeiden uit tot arrabals (parochies) en later tot barrios (grote wijken). Alleen in Buenos Aires zijn er al 'n 100 originele tangowijken.

Dit alles heeft een grote stempel op de tango gedrukt. De tango werd aanvankelijk beoefend in vrij regelmatige ritmes, ook sterk beïnvloed door  Europese muziek. Later werd de muziek verdiept door de toenmalige Tango Nuevo van onder andere Osvaldo Pugliese en Anibal Troilo. Ook Astor Piazzolla heeft Tango Nuevo gespeeld en gecomponeerd, maar tijdens de jaren ontwikkeling op den duur met zoveel jazzinvloeden dat dit weinig meer met de oorsprong van de Tango te maken heeft. Echter door zijn grote succes in de muziekwereld word tegenwoordig zijn muziek algemeen geaccepteerd als Tango.
een typisch tango orkest - bandoneon(s), viool, contrabas, piano en eventueel een zanger(es)

Ook door de toenmalige beginnende filmindustrie is de tango uit de grote steden vastgelegd. Toen het geluid zijn intrede deed, is er door Hollywood een film gemaakt met de Argentijn Rudolf Valentino, omdat men meende dat hij populair genoeg was om de Tango te vertolken. Zijn (on)kennis van de tango deed er niet toe. Men maakte er een interessant geheel van en dit werd razend populair in Amerika en later in Europa. Het had echter weinig van doen met èchte tango; het is de ballroomtango geworden.

 In navolging van Piazzolla is een nieuwe generatie musici ontstaan met muziek waarvan men zegt een link te leggen naar de Tango, en met succes vooral bij jongeren, dit is de Neo-Tango. Neo-Tango is ontstaan uit populaire discomuziek.

De èchte Argentijnse Tango neemt nu in populariteit toe over de hele wereld, vooral in Europa. De dans ontstaat door een gepassioneerd samenspel tussen de partners met de muziek. De voortdurende improvisatie is de uitdaging van de Argentijnse Tango en van elke tangodanser.
Tango, de sociale dans